Naar een Europa zonder Cookies?

Blijkbaar heeft het Europees parlement volgende tekst goedbevonden. Surfers zouden moeten optinnen voordat een website zijn cookies kan plaatsen.

<---->
Amendment 52 a
(52a)  Third parties may desire to store information on the equipment of a user, or gain access to information already stored, for a number of purposes, ranging from the legitimate (e.g. certain types of cookies) to those involving unwarranted intrusion into the private sphere (e.g. spyware or viruses). It is therefore of paramount importance that users are provided with clear and comprehensive information when engaging in any activity which could result in such storage or gaining of access. The methods of giving information and offering the right to refuse should be made as user-friendly as possible. An exception to the obligation to provide information and offering the right to refuse should be limited to those situations where the technical storage or access is strictly necessary for the legitimate purpose of enabling the use of a specific service explicitly requested by the subscriber or user. Where it is technically possible and effective, in accordance with the relevant provisions of Directive 95/46/EC, the user's will to accept processing may be expressed by way of using the appropriate settings of a browser or other application. The enforcement of these requirements should be made more effective by way of the enhanced powers granted to the relevant national authorities under Article 15a of this Directive.

Article 5.3
5)  Article 5(3) shall be replaced by the following:" 
3.  Member States shall ensure that the storing of information, or the gaining of access to information already stored, in the terminal equipment of a subscriber or user is only allowed on condition that the subscriber or user concerned has given his/her consent, having been provided with clear and comprehensive information, in accordance with Directive 95/46/EC, inter alia about the purposes of the processing. This shall not prevent any technical storage or access for the sole purpose of carrying out the transmission of a communication over an electronic communications network, or as strictly necessary in order for the provider of an information society service explicitly requested by the subscriber or user to provide the service .

<---->


Als zo'n richtlijn effectief goedgekeurd is, dan lijkt het me een beslissing die niet gehinderd werd door enige kennis van zaken.

Waarom?

1.
Eerst en vooral, privacy is voor wussies.
In de "always on maatschappij" zijn er tal van mogelijkheden om iemand te profileren, het mooiste voorbeeld is de login op een Google account. Ik wil zelfs niet weten wat Google ondertussen allemaal over me weet, tot en met waar ik me bevind als ik Google Latitude zou activeren.
En Facebook Connect laat dan weer toe dat andere websites gebruik maken van je login van Facebook om je te identificeren. Wat weet Facebook ondertussen van mij?
En mind you: mijn profiel bij beiden is hier niet gekoppeld aan een redelijk anonieme cookie, maar aan zeer concrete persoonsgegevens.
Dus waarom dan deze ongezonde fixatie op cookies?

2.
Cookies zijn inderdaad evil in de handen van verkeerde mensen, maar toch vooral ook nuttig:

1. Ze onthouden uw taalinstellingen, ze zijn meestal onontbeerlijk om online te shoppen, ze onthouden uw loginnaam, ....
2. Ze onthouden uw voorkeur zodat er gerichtere advertenties getoond kunnen worden, of opdat de website zich meer aanpast aan uw voorkeuren.
   Op dit aspect argumenteren de anti advertising adepten (de AAA's) dat ze geen reclame hoeven.
   Wel, tenzij je een adblokker gebruikt, heb je 2 keuzes op the interwebs: of je krijgt zeer generieke advertenties voorgeschoteld, of je krijgt advertenties voorgeschoteld op basis je voorkeuren. Advertenties zullen er zowiezo zijn, want wie betaalt anders al die gratis websites? En hoe beter de advertenties scoren, hoe meer het businessmodel van al die sites verzekerd is.

3. 

Internet met 2 snelheden
Aansluiten op puntje 2: het lijkt logisch dat het internet zich in 2 snelheden zal ontwikkelen: de snelste ontwikkeling zal zich situeren in die landen die volop kunnen experimenteren met gerichte advertising, en die bijgevolg duurdere websites kunnen onderhouden. De websites in landen waar een restrictie op de cookies geldt, zullen slechtere advertisingmodellen voorleggen, en het niet halen tegen de meer gesofisticeerde buitenlandse alternatieven.

4.
De browser biedt nu al de volledige mogelijkheid om in te stellen welk type cookies je wilt ontvangen, en welke websites nooit cookies mogen zetten. Toegegeven, dat zit wat verstopt.
De nieuwste versies van browsers bieden daarom de mogelijkheid om volledig "inprivate"/incognito te surfen, de zogenaamde pornmode. Wedden dat al heel wat doorsnee surfers deze mogelijkheid ontdekt hebben?
Nu nog een manier vinden om flashcookies makkelijk te weigeren / deleten, en we zijn er helemaal.

5.
Wat gaan we doen met websites / firma's die niet in de EU zitten?
Het is goed mogelijk dat Google goed nadenkt over de locatie van zijn volgende datacenter. En wie weet hoeveel websites er zullen verhuizen naar gebieden buiten de EU, omdat de wet enkel zou gelden voor sites gehosted in de EU.

6.
Hoe vermijden we verwarring bij de surfer?
Ik surf naar Facebook - cookies worden op mijn browser gezet zonder mijn toestemming.
Ik surf naar Netlog en krijg één of andere pop-up waarbij ik moet instemmen?
Is het dan niet gevaarlijk om te denken dat Facebook geen cookies zet, en Netlog een of ander vies ding met mijn computer doet?
Kortom, wordt er dan geen vals gevoel van veiligheid gecreëerd bij websites die niet aan de richtlijn moeten voldoen?


Daarom deze oproep: ik zoek argumenten VOOR en TEGEN cookies, en alternatieven voor cookies, naast logins, die niets op je computer zetten, en bijgevolg de voorgestelde richtlijn zouden omzeilen. Ik denk daarbij bijvoorbeeld aan wat ISP's ondertussen van mijn surfgedrag weten.
Reageer of mail me!

Het helpt toch niet...

Ken je dat, niets doen omdat het toch niets uitmaakt?
Dan is dit verhaal voor jou. De bron is mij onbekend, het is ooit eens komen aanwaaien via e-mail.

Er was eens (want zo beginnen alle verhalen) een groot tropisch strand.
Na elke vloed lag het strand vol met zeesterren, die het ritje terug naar zee gemist hadden. Onder de felle zon wachtte hen enkel nog de dood.

Elke dag ging een klein jongetje een uurtje op het strand spelen, waarbij hij zoveel mogelijk zeesterren terug in zee gooide.

Een toerist, die dit tafereeltje nu al een paar dagen had bezien, merkte op dat het toch niet uitmaakt, dat het strand straks opnieuw vol met zeesterren zal liggen.
Waarop het jongetje antwoord: "als je naar alle zeesterren kijkt, maakt het inderdaad niets uit. Maar als je enkel naar die zeesterren kijkt die ik terug in zee gooi, dan is het voor hen het verschil tussen leven en dood."

Conclusie: bekijk het ook eens op micro-niveau als je op het macro-schaal niet kan wijzigen.

Zou ik vegetariër worden?

@bnox wees op dit filmpje (niet voor gevoelige zielen). Dit geeft de kippenindustrie in al zijn glorie weer. Maar wat wil je als een braadkip kunt kopen voor 2,6 euro per kg.

En dat brengt me op een punt dat me al een paar weken bezighoudt: word ik vegetariër? Het zou bovendien nog goed zijn voor het milieu ook.

Het is begonnen met de documentaire reeks "de aarde vanuit de hemel", een absolute aanrader. Ook daar kwam de vleesindustrie niet al te best naar voor.

Schakelen we dan best massaal over naar vis? Liefst niet, want de oceanen geraken leeg. En vis kweken staat nog voor heel wat uitdagingen.

Dan maar totaal niets nada geen vlees meer?
Dat zie ik toch ook niet zo goed zitten. Ik verslind er geen kilo's van per maand, maar een lekker stukje kip, vis of vlees kan er bij mij altijd in.

Mijn conclusie: nog minder vlees / vis per maand en uitzoeken of bio-vlees betere omstandigheden voor het beest garandeert. Ze hoeven geen massage of relax-muziek te horen, maar respect voor het dier is een absolute must.

The Next Google Killer is.... Google!

Google zal niet gekilled worden door Bing, Wolfram Alpha of weet ik veel wat voor concurrent, maar door hun eigen attitude.

Enerzijds hebben ze recent veel technische steken laten vallen:

• Denk maar aan de foutieve melding in Google dat de sites verdacht waren
• Of Gmail die het liet afweten
• Of de beveiliging in Google docs die heel lek was (is?)
• Of de rariteiten /bugs in Google Analytics en de bokkesprongen van AdWords
• En dan spreek ik nog niet van de dalende waarde van de gevonden resultaten in Google

Hoogstwaarschijnlijk het gevolg van hun costcutting policy waardoor er heel wat externen aan de deur werden gezet.


Daarnaast hebben ze een monopolist - attitude probleem.

De aanleiding van deze blogpost heeft nl. niets met al die bugs te maken, en alles met de houding van het AdWords support center, als druppeltje in die emmer.

Een paar voorbeelden.
In het begin van het jaar heeft Google, zonder enige aankondiging, de uren voor telefonische support gewijzigd, en daarnet ontdekte ik dat de functie om 80 euro korting toe te kennen aan nieuwe accounts zonder boe of ba verwijderd werd.

Ik begrijp waarom, maar een mailtje vooraf , met een redelijke termijn erop geplakt, had getuigd van respect voor hun klanten (want beste Google, FYI: ik ben een klant van jullie, eigenlijk zelfs een dealer).

Op de vraag naar het support center van wat en hoe, antwoordde de vriendelijke Kenny:

------------------------

Bedankt voor uw e-mail.

Voorlopig kunnen wij hiervoor niets doen. Het is uw eigen verantwoordelijkheid eerst te controleren of u nog kredieten beschikbaar heeft alvorens beloftes te doen.

Wij verontschuldigen ons voor de eventuele ongemakken.

------------------------

En daar gaat mijn haar van recht staan.

1. Ik controleer de AdWords interface niet elke dag op de aanwezigheid van alle functionaliteiten.
2. Er verstrijkt altijd een tijd tussen de fase van prospectie en de fase van klant worden

Conclusie: eigenlijk kan ik Google AdWords niet vertrouwen, want het ene moment is er nog een functionaliteit, en het andere moment is die weg.

Het is wachten op volwaardige alternatieven, maar vermits Google groot geworden is dankzij de steun van vele gebruikers (search via Yahoo of Altavista, remember?), zal ook het volgende alternatief maar kans krijgen als de loyauteit van de Google adepten vermindert. En Google doet alvast goed zijn best om dat te bewerkstelligen.

Dus: de volgende Google killer is Google zelf.

Beste Google, ik kijk uit naar het alternatief.

Chef versus Vlaanderen

Samen met 4 andere girlgeeks (@bnox, @imkedielen, @sasvangent, @tamaragielen) speelden we op 25 juni jury in een aflevering van Chef versus Vlaanderen. Deze werd uitgezonden op 27 augustus.

Als master criticus (the Fat Duck!) en lousy cook (diepvries!) een opdracht die op mijn lijf geschreven is.

In het gezelschap van die 4 toffe madammen heb ik me goed geamuseerd, en met ogen als schoteltjes (pun intended) zitten kijken hoe zo'n opname in elkaar zit.
Zowiezo vond ik het niet leuk om mezelf te zien op tv (tv verdikt!).

Franscesca van Tielen was (en is nog veronderstel ik) superprofessioneel. Weinig zaken moesten opnieuw opgenomen worden, en de woorden rolden er heel vlot uit.
Het is ook verrassend om te zien welke stukjes uit de toch wel aantal uren opnames het overleefd hebben, en welke niet. De opmerking "pittig petatje en saaie worteltje" van @sasvangent heeft het niet gehaald, en dat is wel jammer.

En om heel eerlijk te zijn: had de hobbykok zijne "cuisson" niet geruïneerd, dan had hij gewonnen. De varkensmignonnette met dragonsausje staat op mijn to-do lijstje.

De opnames werden die dag wel overschaduwd door het nieuws van de dood van Yasmine.
En 's avonds werd ik helemaal door elkaar geschud door de mededeling dat de 50-jarige Michael Jackson overleden was. Zijn leeftijd drukte me met mijn neus op de feiten dat mijn tienerjaren toch al een tijdje voorbij zijn.

Wast nu nog witter

Af en toe wordt een wasproduct vernieuwd, waarbij ze nog witter wassen. Dit is al bezig sinds ik klein was, ondertussen 10-tallen jaren geleden.

Je zou dus mogen veronderstellen dat wit ondertussen superwit is geworden, waarbij 1 enkele t-shirts met het blote oog kan waargenomen worden vanop Mars, en we hier op aarde niet meer veilig zijn zonder NASA zonnebrillen.

Liegt de reclame dan toch?

Leef vlak en vermijd vreugde en pijn.

Sinds Pryzska de puppy in mijn leven is gekomen (nu iets meer dan 3 weken) heb ik al 3 mensen ontmoet die nooit nog een puppy willen.
Niet zozeer om de overlast of vuiligheid of verantwoordelijkheid, maar omwille van het toekomstige verdriet van het verlies.

Statistisch gezien zal Pryzska voor mij overlijden en dat zal inderdaad pijn doen.
Maar ik zal er ook (hopelijk) vele jaren plezier en gezelschap van krijgen, met als bonus een verlaagde bloeddruk, meer lichaamsbeweging, en hopelijk wat kilo's minder. Dan neem ik dat verlies, en die kwetsbaarheid, er graag bij.

Na 5 katten weet ik ook dat huisdieren zeer vervangbaar zijn.
Voor Zen 1 heb ik dagen aan een stuk gehuild, ook omwille van een beetje bijgeloof dat de helft van mijn firmanaam al was henen gegaan. Oh faillissementsstatistieken.

Voor Google 1 was dat toch wel een kwartier (terwijl het een fantastische kat was).

En voor Google 2, nog een fantastischer kat, moet ik mijn eerste traan nog laten (iets zegt me dat ze een nieuwe thuis gevonden heeft waar ze de aandacht niet met andere katten moet delen).

Wie is progressief in de hedendaagse politiek?

In de humo van 22 juli 2009: Ingrid Lieten beschrijft zichzelf als iemand met een progressieve achtergrond.

Een kleine schok gaat door me heen, want ik associeer SP.A niet spontaan met progressiviteit. Integendeel, ik associeer ze met vastklampen aan het verleden, met een plaat die blijft hangen.
Ooit klonk die plaat fris en heeft ze geholpen om de welvaart te verdelen. Maar geldt dat ook vandaag nog?

Vandaar de vraag: kan je de linkse strekking nog als progressief bestempelen, wat betekent dat we dankzij hun visie en oplossingen (materiële en maatschappelijke) vooruitgang kunnen realiseren?
Of zullen we de oplossingen moeten gaan zoeken in de rechtsere milieus, bij de conservatievere partijen, bij zij die zogezegd vasthangen aan de waarden uit het verleden?

Alvast dit: l'histoire se repète, maar hopelijk niet zo rechts als 75 jaar geleden.

Het raadsel van het regeerakkoord

Het is me een raadsel hoe de Vlaamse regering het regeerakkoord vredevol zal uitvoeren.

Afgelopen week verklaarde elke politieke partij heel tevreden te zijn over het akkoord, en benadrukten ze dat hun prioriteiten goed aan bod komen.
Vermits ik uit geen enkele verkiezingscampagne de woorden "besparen", "snoeien", "minder uitgaven" heb onthouden, associeer ik de prioriteiten van de verschillende partijen vooral met spenderen.

Bij de officiële verklaring van het regeerakkoord hoor ik dan de bel "besparing" rinkelen, dit zelfs in een heel schuchtere, voorzichtige combinatie met "ambtenaren".
Uitdaging nr. 1, want zal SP.A zomaar ambtenaren laten afvloeien?

Uitdaging nr. 2 wordt het verzoenen van de Voka-man Philippe Muyters met de De Lijn vrouw Ingrid Lieten. Hij moet het budget in evenwicht houden (besparen!) en zij is verantwoordelijk voor o.a. de ambtenaren (uitgeven!).

Als ex-baas van De Lijn lag ze de laatste tijd ook meer en meer onder OpenVLD en Unizo-vuur i.v.m. het escaleren van het budget van De Lijn zonder dat eigenlijk heel duidelijk was wat de bijdrage tot milieu, beter mobiliteit, ... was. We kunnen misschien alvast preventief besparen door de budgetten daar niet op te trekken...

Het najaar belooft spektakel.

Een huismerk? Ja, maar niet voor kinderen en huisdieren

Geen idee in hoeverre deze enqûete wat wetenschappelijk gebeurde, maar Epsilon Targetting onthulde dat 59% van de Amerikanen de afgelopen 6 maanden af en toe overschakelde naar huismerken voor hun voeding of huishoudproducten.

Maar...
Slechts 12% had ook huismerken gekocht voor kinderverzorging, en slechts 23% voor hun huisdieren.

Dan komt bij mij direct dat ene beeld voor ogen toen ik een vakantiejob deed aan de kassa in een supermarkt: een kar vol met witte producten. De enige kleur in de kar kwam van de blikjes bestemd voor de kat. Paars.