Outlook 2010

Hetze in Twitterland. Een petitie doet de ronde tegen Microsoft omwille van het feit dat Outlook 2010 Office Word voor de rendering van html mails zou gebruiken.

Ok, leuk is dat niet, gewoon 1 e-mailclient die blijft met zijn eigenaardigheden, en die je nauwkeurig moet testen. Er wijzigt dus niets.

Want:

• Outlook 2007 gebruikt ook al Office Word. Er is toen in de tijd dat dit bekend gemaakt werd, ook een storm van protest geweest, alleen was die in veel beperktere kring. En uiteindelijk bleek het allemaal nogal mee te vallen.
  
• Zelfs als je het Outlook 2010 issue kan oplossen, moet je toch nog die krengetjes van e-mailclients van Gmail, Yahoo en Hotmail tacklen.
  Want oh surprise: die hebben het ook niet zo begrepen op gebruik van CSS. Dus als je nu goed wil renderen, dan moet je al werken met tabellen en CSS achterwege laten.
  En dan praat ik nog niet van de Webmails van lokale isp's die je soms ook een peer kunnen stoven (en mensen zich maar afvragen waarom hun e-mailmarketing niet werkt).
  Tot nu toe zie ik alleen Apple Mail en Outlook Express/Windows Vista zelden uit de bocht gaan.

Niettemin geef ik mijn steun aan die petitie, hoe minder verschillende e-mailclients, hoe meer vreugde.

Wat me wat tegensteekt: Email Standards Org verpakt het nogal tendentieus. Volksmenners!

• Het voorbeeld dat gegeven wordt is een rendering test tussen Outlook 2000 (wie werkt daar nog mee?) en Outlook 2010. Over 2003 en 2007 geen woord.
  
• En ze laten uitschijnen dat de andere leerlingen van de klas wel hun best doen. De-eehhh.
  Tabellen zullen nog wel een tijdje meegaan, dat is net zolang tot de webmails stoppen met het strippen van CSS.
  

Maarre: knap staaltje van de inzet van Twitter!

Wielert...

Mijn uitlating op Twitter daarnet over een botsing tussen een wielert... en een voetganger, met nog volgende opmerking erbij: het moest ervan komen met hun arrogant gedrag. En dan nog vloeken in het kwadraat.

Direct volgden nogal heftige reacties dat ik niet mocht veralgemenen, want als ik dat met allochtonen zou doen...

Uiteraard veralgemeen ik niet, en ik ga ook niet iemand discrimeren, stigmatiseren, uitsluiten, ... omdat hij toegeeft dat hij graag fietst met een racefiets, integendeel.
Alleen vind ik wielert... een grappig woord, dat bij velen onmiddellijk herkenbare situaties oproept.

En heel eerlijk: elk weekend zie ik ook heel goede voorbeelden: met 2 naast elkaar - heel alert voor alles wat voor problemen kan zorgen - en een goed waarschuwingssysteem. Alleen, het is des mensens om alleen de slechte dingen te onthouden...

Het spijt me dus dat ik veralgemeen. In elke mand zitten rotte appels, maar die wegen niet op tegen de goede appels in die mand.

Alleen ben ik wat veroordeeld door:
- de keren dat ik met een getjchhhssss, gefluit, ... aangemaand wordt om uiterst rechts op het fietspad te blijven. Weegt een bel zoveel dat het niet standaard op een koersfiets staat? Ik heb alle begrip dat jullie aan 30 km per uur willen doorrijden, en ik ga daar met plezier voor uit de weg, maar niet op commando van een onrespectvolle opmerking.

- de keren dat ik auto's in de eenrichtingstraat aan de overkant zie indraaien en net niet botsen met de groep fietsers op de baan. Ze hebben inderdaad het volste recht, maar als automobilist zie je het fietspad, en denk je niet automatisch aan fietsers die vanuit die richting komen.

- het incident dat mijn zus vorige week heeft gehad met 2 wielrenners. In een smalle bocht aan haar huis (voorzien van een spiegel omdat het een gevaarlijke bocht is) is ze op haar autorem moeten gaan staan omwille van 2 snelle, naast elkaar fietsende tegenliggers.
Kan uiteraard gebeuren. Maar om dan roepend, vloekend, tierend naar mijn zus toe te stappen en op de auto te beginnen slaan is er me nets iets over. Wie was daar nl. in fout? Beiden vermoed ik, en als het puntje bij paaltje komt, de fietsers.

- en de zoekresultaten in google.

Dus sorry, ik ga het nooit meer doen. Hopelijk zeggen die rotte appels nu hetzelfde.

De kracht van papier

Daarnet kreeg ik in Delhaize een papieren spaarkaart, ook al stond ik daar met mijn loyalty kaart te wapperen. Ook Carrefour had onlangs een actie om zegeltjes te likken, ondanks hun Happy Days kaart.

En Mexx, waarvan ik ook een loyalty kaart heb, stuurt me regelmatig kortingbonnen op. Diegene waarbij ik zelf stickers met kortingen mocht plakken, brandde het meest in mijn zakken, en is dan ook vlug ingewisseld.
Idem bij de opening van de Bioplanet in Mechelen. Ik stond er ook met m'n kortingenstickers.

Is het niet bizar dat in een tijd van digitalisering en dematerialisering een actie met fysische bonnen, stickers, ... nog altijd beter scoort? Zelfs bij een geek zoals ik?

e-commerce, waar gaat het naar toe?

Op 13 mei was ik gastspreker op een netwerkevent van Markant, een vereniging voor en door vrouwen, gerelateerd met Unizo. Men had me gevraagd om 10 minuutjes te spreken over e-commerce.

Al tijdens het aperitief werd het me duidelijk dat mijn presentatie absoluut niet geschikt was, want geen enkele aanwezige had een e-shop, of was van plan er één te starten.

Krijgt retailer een % op de offline verkoop?
Al improviserend heb ik dan heel high level de mogelijke toekomst van e-commerce geschetst. Ik ben begonnen met het verhaal van mijn broer, een erkend Bose Dealer, die 5% commissie krijgt op de online verkoop van een bepaald Bose product, als de koper een code meegeeft bij de online aankoop. Het product is offline nl. niet te koop. Een offline-online affiliate marketing.

Das een betere deal dan met Philips, die 0% geeft, maar precies niet durft uitpakken met zijn webshop.

Iedereen in e-commerce!

In een niet zo verre toekomst komt er zeker een laagdrempelig systeem dat toelaat om e-commerce widgets kant-en-klaar van een site te plukken (cfr het gemak van een Youtube), en deze op je site of profielpagina te zetten.

Telkens er een verkoop gerealiseerd wordt, krijg je een kleine vergoeding, via een laagdrempelig betaalsysteem (PingPing?). Zet je het niet op je blog of site, maar op je profielpagina van bijvoorbeeld Facebook of Netlog, dan zullen zij ook wel passeren aan de kassa, want je kan niet blijven geld verliezen.

Op zlio.com kan ieder die dat wenst een eigen shopje oprichten met producten die ze willen verkopen (keuze uit een wijd aanbod). Enige wat je moet doen is zorgen voor verkoop via jouw shop op het zlio domein, en de % binnenstrijken. De afhandeling van de verkoop gebeurt door Zlio.

De vele vormen van affiliate

Twitter, het schaap met veel geblaat (media-aandacht), maar voorlopig weinig wol (30 miljoen geregistreerden, maar hoeveel werkelijk actieven?) heeft zijn eerste twaffiliate variant.

Het fel gecontesteerde Beacon project van Facebook was een soort Word Of Mouth advertentie die op je profielpagina aankondigde dat je iets had aangekocht, en die bij een klik je vrienden naar hetzelfde product leidde. Kassa kassa voor Facebook, maar niet voor diegene die vergeten was om uit het systeem te stappen.

Google heeft zijn affiliate marketing uit de AdSense gehaald, en expliciet ondergebracht in het Google Affiliate netwerk. Voor zowel AdSense en het Google Affiliate netwerk heb je een creditcard nodig, waarbij je alle minderjarigen al direct uitsluit. En eerlijk: veel hoor je er niet over.

Daarnaast zijn er uiteraard de vele affiliate netwerken, zoals Tradedoubler en Tradetracker, maar die zijn toch eerder bedoeld voor grotere blogs en websites, en hebben nog altijd een hogere instapdrempel. De toekomst is aan de affiliate met een makkelijk registratie- en betaalsysteem, en een widget-voor-dummies aanpak.

Stel dat mijn bank 10 miljoen euro zou overschrijven

Hmmm, verleidelijk.

Op een dag check je je bankrekening en zie je de nullen over het scherm dansen. Nadat je bekomen bent van de schok begint de twijfel. Zou ik, zou ik niet?

Het gelukkige internationaal gezochte Nieuw-Zeelands koppel heeft het hazepad gekozen. Op 1 dag tijd hebben ze hopelijk uitgevist hoe ze die 10 miljoen kunnen houden en ervan genieten zonder overal opgejaagd te worden.
Hebben ze hopelijk ook goed overdacht wat ze achter zich lieten, en hoe hun toekomst eruit zou zien: rijk, niet welkom in een heleboel landen, en altijd onder stress bij contact met hun familie of vrienden.

Ik weet alvast wat ik zou doen: vrienden en familie lijken me belangrijker dan het geld. Ik zou netjes de bank bellen en vragen hoeveel procent ik als eerlijke vinder mag houden.

Mijn DNA: zwart, een beetje geel en wit

Die kleuren zitten in mijn genen, het zwart zit trouwens in die van u ook.
De resultaten van het Genographic Project zijn binnen, en ik behoor tot de haplogroep u5b1.

170.000 jaar geleden zat mijn mitochondriaal DNA (WTF?) in Afrika, daarna is het over het midden-Oosten, tussen de Zwarte en Kaspische Zee door, en zo verder over Finland (de Saami!) hier in België terecht te komen. En oh ja, er is an Asian Connection: de groep springt ook eventjes richting Kazachstan.

Hoe werkt zo'n project?

1. bestel de kit
2. neem een dna-staal van je wangslijm
3. stuur het geheel terug naar de States
4. wacht een aantal weken, en log dan in op de site voor je resultaten
   
   

En hoe kunnen ze dat nu weten?

Bij vrouwen test men het mitochondriaal DNA op genetische fouten. Deze fouten zijn uniek, en vinden plaats tijdens de bevruchting.
Daarna wordt deze unieke fout van moeder op dochter doorgegeven, die het op hun beurt aan hun dochters doorgeven.
Zonen krijgen de fout van hun ma, maar geven het niet door aan hun kinderen.

Iedereen die deze unieke fout in haar mtDNA heeft, weet dus dat zij afstamt van die vrouw waar de fout voor het eerst in opgetreden is.
Het klinkt nogal Bijbels, maar het schijnt dat alle vrouwen terug getraceerd kunnen worden tot 1 vrouw.

Bij mannen wordt het Y-chromosoom getest op dergelijke fouten, en deze fouten gaan over van vader op zoon.

De uitgebreide uitleg over de menselijke migratie.

Daarnaast is er de website Family Tree DNA (dank aan @lvb om er me attent op te maken), waar je op zoek kan gaan naar genetisch verwanten.

Mijn enige genetische verwant (mijn familie niet meegerekend) zit in Finland: Heikki Luoma, maar er is een lage comptabiliteit. 
Op dit moment is hun database ook maar heel beperkt. Nog geen 100.000.

Om het plaatje compleet te maken moet ik nu mijn broer overhalen om ook zijn DNA te laten testen. Hij zal raar opkijken van dit cadeautje...
En dan weten we ook eindelijk wat meer over die Asian Connection, want dat zit toch meer in de kant van mijn pa dan in die van mijn ma.

En voor jullie: doe mee. Hoe meer gegevens ze hebben, hoe beter de migratie in kaart gebracht kan worden. Kunnen we de volgende keer i.p.v. te Poken onze Haplogroep uitwisselen. 

En een ideetje voor de wetenschappers: laten we ook eens een paar apen testen? Misschien zal dan blijken dat Eva het niet alleen met slangen deed.

Motief

Hoe lang zal Nederland blijven hangen in de zoektocht naar het motief?
Of in de vraag: "Hadden we dit kunnen verhinderen?"
Zullen onze nuchtere Noorderburen in deze kwestie volledig het noorden kwijt geraken?

Want doet zijn motief ertoe?
En wat als hij de koninklijke familie expliciet viseerde?

En wat als hij zich zag als de omwerper van de monarchie en de stichter van een nieuwe republiek?

En wat als hij deze taak had opgedragen gekregen van de leider QamQut van de planeet Zork om te verhinderen dat de aarde zou vergaan?
En wat als hij zelfmoord wilde plegen, en deze planeet niet geruisloos wilde verlaten, en de koninklijke familie toevallig voorhanden was?
En wat als hij een boontje had voor Maxima, en zijn laatste seconden in haar buurt wilde zijn?

Of, waarom geen boontje voor Willem-Alexander?

Doet dit er toe?

En hadden ze het kunnen verhinderen?

Net zo min als 9/11.

Net zo min als Kim de Gelder, Columbine, ... en weet ik veel wat zotten/wanhopige zelfmoordenaars nog kunnen verzinnen.

Net zo min als de volgende waanzinnige aanslag.

Het moet afschuwelijk zijn om je vriend/familie in de lucht gesmeten zien worden door een auto.
Maar het moet ook afschuwelijk zijn om te beseffen dat je zoon/broer/vriend/... dit heeft gedaan en dat je het niet doorhad dat dit er zat aan te komen. 

De VarkensGriep

HLN biedt weer schitterende commentaren op de VarkensGriep:

• De meesten zien het als de wraak van de natuur (eindelijk). Velen vergeten dat ze misschien zelf kunnen sterven als het echt ernstig wordt
  
• 2012 komt geregeld aan bod - het einde van de mensheid en wat weet ik nog allemaal
• Sommige denken dat het een geheim virus is van de States, als oplossing voor de economische crisis, om de wereldbevolking te verminderen, ...
• Eén moslim voelt zich gesteund door het feit dat het een onrein varken is dat de oorzaak is (toegegeven: vlees- en alleseters zijn niet zo gezond als een pure herbivoor)

Kortom: het volgen waard!

De regering moet

Er gaat geen dag voorbij met in het nieuws één of andere drukkingsgroep/oppositie/burger/stuurlui-aan-wal die vindt dat “De regering moet ...”

Stuurlui-aan-wal bestaan blijkbaar in 2 versies:
1. Een versie die weet wat de andere moet doen (de regering moet)
2. Een versie die weet wat hij zou doen indien hij in de situatie zou zitten (partijen met sloganeske taal)

Beiden hebben wel iets gemeen: ze blijven aan de kant staan, en doen niets concreet

Twitter is the new e-mail

Voor de mensen van Customer Care... 

40 jaar geleden kregen deze voornamelijk brieven 

30 jaar geleden kwamen daar telefoontjes bij. Zo veel dat ze er een IVR voor moesten uitvinden

20 jaar geleden werden faxen toegevoegd

10 jaar geleden kwam e-mail erboven op, in zo'n overvloed dat firma's een dijk van webformulieren opwierpen om de toevloed te stelpen. 

En nu, nu is er Twitter.
Laagdrempelig in het kwadraat en ongefilterd van emoties. Nog erger dan e-mail.

Met alle gevolgen vandien voor Customer Care.

Nog meer dan met e-mail zal de impulsiviteit en laagdrempeligheid een overvloed van tweets veroorzaken. De twitteraar zal zijn tweet in veel gevallen al lang vergeten zijn als hij antwoord krijgt van Customer Care. 

Een bedrijf heeft 2 keuzes:

1.

Deelnemen aan de conversatie en een systeem vinden om te wieden in de tweets zodat de relevante bovendrijven. 
Misschien zal een soort semantische bot ontstaan die door de tweets gaat, hen catalogeert op basis van twitteraar, RT en inhoud van tweet, en probeert een zo passend mogelijk (automatisch) antwoord te vinden (zoals er nu al chatbots en mailbots bestaan). 

2.

Kop in het zand. Ook dit is een strategie, net zoals een onbereikbare klantendienst een strategie is omwille van de kosten.

Ik heb geen advies over de te volgen weg, maar het is belangrijk dat elke firma de kosten versus opbrengsten afweegt. 

Met dank aan een tweet van @bnox over de weliswaar op dit moment zeer lege @applecare account, en een artikel in Search Engine Watch met de leuke titel "Everybody is Twittering, but nobody is listening". Ook een artikel in Emerce gaf inspiratie.