Over katten en andere huisdieren

Rond Kerstmis dook er rond de sporthal hier in Mechelen een kleine kat op. Verloren of zwerfkat? Geen idee, ze kwam alleszins redelijk schuchter op mensen af en liet zich strelen, maar niet pakken.

Op 1 januari heb ik haar dan met kattenkruid in de val kunnen lokken.

En sinds een paar dagen probeer ik haar te introduceren bij mijn andere 2 katten, e- de kater en Zen de kattin.
De hond Pryzska kent ze al, en ze heeft er geen problemen mee.

En het proces van kennismaking met e- en Zen is ronduit fascinerend:

• Ook al leven beiden hier al meer dan 2 jaar, dan nog neemt de nieuwe kattin (=Google) het huis over. Ze chargeert, gaat overal rondkijken om te zien of er niets te rapen valt, en verjaagt elke kat die op haar pad komt.
• e-, die stoere ex-kater die een verre neef is van de koning van de jungle (savanne zou wetenschappelijk correcter zijn, maar ja), heeft zijn koninklijk paleis voorlopig ondergebracht onder een veel te lage zetel waar zijn 8 kg amper in past. De schrik van de 2kg kattin staat gewoon in zijn ogen te lezen.
• Zen, de schuchtere kattin, mag net zoals haar Sisters in de jungle, het vuile werk opknappen: terrein verkennen, blazen als Google haar pad kruist, en langzaam het territorium terug veroveren. Zodra dit in orde is zal e- van onder zijn troon te voorschijn komen, en het langzaam overnemen van Zen.

9.000 Vlamingen ruilen auto voor bus

Headline gisteren, zelfs op de radio.
9.000 Vlamingen ruilen auto in voor bus. Tromgeroffel, applaus, gorilla-wise borstgeklop.
Wat is De Lijn toch goed.

De kostprijs van deze actie is minimaal, dus eigenlijk moet niemand er wakker van liggen, maar ik ben wel wat verbaasd over het kritiekloos overnemen van een dergelijk bericht.

Want is er dan niemand die zich volgende vragen stelt:

• Hoeveel mensen hadden hun auto ook aan de kant laten staan, zelfs als dat busabonnement niet gegeven werd?
• Hoeveel inruilers zijn onder de 60?

De 2010 trends van de interwebs

Januari: 
Na de zoveelste outage van een aantal Google-diensten en Amazon S3, haken een aantal fervente aanhangers van cloud computing af.

Februari:
Facebook verliest massaal veel leden n.a.v. een update van hun privacy policy die heel duidelijk maakt dat privacy enkel nog voor wussies is, en dat Facebook al je info kan en zal gebruiken om je profiel door te verkopen aan adverteerders.
En u dacht dat Google evil was? Hou Facebook dan maar in de gaten, die zijn evilst.

Maart:
AdWords professionals belegeren de kantoren van Google wereldwijd omwille van het verder terugschroeven van de service. TAP (Trekt A Plan) is vanaf nu de rigueur.

April:
E-mail is, ondanks de vele doodsberichten, nog altijd springlevend omdat de spamfilters daar het meest performant zijn. Social media verzuipt in de spam, malware, en nog andere vieze dingen.

Mei:
Aanhangers van Foursquare en Gowalla haken massaal af nadat een seriemoordenaar gebruikt maakte van hun whereabouts om zijn slag te slaan. 158 mensen zijn nooit meer uitgecheckt.

Juni:
Twitter wacht nog altijd op zijn wereldwijde doorbraak, maar verder dan doodgeknuffeld worden door de media geraakt hij/zij blijkbaar niet.

Juli:
Google keert terug op zijn stappen i.v.m. personalised search omdat de CTR vanop de SERPS drastisch daalt. Meer en meer blijkt het eigen visvijvertje van bezochte websites op basis van vroegere zoekopdrachten dan toch niet zo relevant te zijn (doorwinterde googlaars ondervinden dit nu al).

Augustus:
Nederland sluit, onder dwang van Koningin Beatrix, 's avonds de toegang tot het internet af zodat mensen weer op ouderwetse manier leren met elkaar omgaan.
Ondertussen is eveneens een onderzoek gestart naar de onverklaarbare toename van zinloos geweld.

September:
Nog in Nederland wordt de software van de lichaamsscanner gekraakt, zodat terroristen vrijuit kunnen simuleren welke plekjes op hun lichaam wel nog explosieven kunnen verstoppen (zelf heb ik daar geen scanner en niet al teveel fantasie voor nodig).

Oktober
De Nexus One haalt het niet van de iPhone. Alhoewel technisch superieur wordt de strijd andermaal beslecht door het aanbod van content (zie ook, in de jaren stillekes, de strijd tussen vhs en vcc).

November:
De door het EU goedgekeurde Telecom Package, met daarin het begrip van "voorafgaandelijke toestemming voor dingen die op je computer geplaatst worden om je te kunnen tracken", geeft een vals gevoel van veiligheid bij het surfen op niet-EU sites, die niet aan die regels onderworpen zijn. Ook de ongezonde fixatie op de klassieke cookies speelt de wet parten, omdat niemand aandacht besteedt aan de gevolgen van flashcookies en bijvoorbeeld Facebook Connect.

December:
Bloggend en twitterend Vlaanderen ontdekt dat deze voorspellingen allemaal een graptje waren, en unfollowet me massaal, beantwoordt geen D's meer, en mijdt me op elke Barcamp als was ik besmet met het Mexicaanse Griepvirus, dat tegen dan hopelijk zijn vele beloftes waarmaakt.

De betekenis van het bordje "Verboden te parkeren"

"Huh, de betekenis? Dat is toch duidelijk!" hoor ik jullie denken. Dat is het inderdaad, alleen vertelt het bordje misschien ook veel over de bewoners die het hangen.

Als je in een drukke straat naast een bakker of slager woont, lijkt het me nogal wiedes dat je dat verbodsbord, na de zoveelste keer geblokkeerd te zijn, gebruikt. Het lijkt op een extra rij tanden die getoond wordt naar diegene die denken "10 minuten, dat kan toch geen kwaad."

Maar wat als je in een straat woont waar het parkeerprobleem niet zo nijpend is en waar de sociale druk ervoor zorgt dat iedereen wat meer in de pas loopt. Wat als men bij het plaatsen van een nieuwe garagepoort toch onmiddellijk dat bordje hangt?

Wat gaat er dan in de mensen hun hoofd om?

• Niets, ze denken dat het moet
• Er is een buur die het toch af en toe uithangt bij het parkeren van zijn wagen, en bij dezen is de buur alvast gewaarschuwd
• Ze hangen het alvast maar preventief, voor in het geval dat (en ze weten niet dat de wet het parkeren zowiezo verbiedt, zelfs zonder verbodsbordje)
• Ze onderschatten de kennis van de buren i.v.m. het verkeersreglement  

1 beeld zegt meer dan...

1 beeld zegt meer dan 1.000 woorden, een cliché dat door het nieuws tot treurens toe tegengesproken wordt. Ik erger me al jaren aan het tonen van beelden die er eigenlijk alleen toe dienen om de nieuwslezer niet te tonen. Weinig toegevoegde waarde dus.

Dat was wel even anders in het laatavondjournaal van vtm van donderdag 12 november.

Bij een item over de geplande personeelsinkrimping bij de Federale politie, en de tegenwerpingen van de vakbond, worden beelden getoond van zeker 20 (!) politie-agenten die doelloos staan te wezen voor een huis waar duidelijk een misdaad had plaatsgevonden.
Dat beeld ondermijnde volledig de stelling dat de politie onderbemand is. Een beeld zegt meer dan 1.000 woorden.

Bij de toelichting van Herman Van Rompuy over de mogelijkheid dat hij het tot de 1ste Europese president schopt, starten de beelden met een lachende Herman die een VlaamsBelanger een hand heeft. 5 seconden later neemt die zelfde VlaamsBelanger hem onder vuur nam op een zeer vijandige toon.
Maarre, hadden we hen daarnet niet vriendelijk de hand zien schudden? Zo vijandig kan het dan toch niet zijn? Een beeld zegt meer dan 1.000 woorden.

Geen idee wie de cynicus van dienst was die avond, maar ik vond de beelden alvast heel geslaagd.

Dat jaar bij VT4

"Ok jongens (en meisjes), die strategie van dat unserved audience lijkt toch niet zo goed te werken. Zelfs topfilms halen amper 400.000 kijkers en kosten ons stukken van mensen. Idem voor sport. Zijn er ideeën?"

Meisje 1: "Als we nu eens teruggrijpen naar de soapstrategie?"

Er volgt tumult, geharrewar, heel wat ongeloof, tegenwerpingen over kosten en afgemelkte thema's.

Meisje 1:  "Daarmee bedoel ik dat we kijken waar de dikste brokken in de reclamemarkt zitten, en daarvoor zo goedkoop mogelijk zelf programma's produceren. Reality bijvoorbeeld blijft hot, en kan voor een zacht prijsje geproduceerd worden. Als we onze reality richten op winstgevende reclamemarkten zoals mensen die bouwen of verbouwen, en ook iets doen rond die culinaire hype, dan moet het toch mogelijk zijn?"

Jongen 1: "Huizenjacht was een succes, dus dat kunnen we misschien elke avond programmeren? Idem voor "The Block". Daarnaast is er die format waarbij een huis opgekalefaterd wordt voor de verkoop, ze halen er een soort huisdokter bij die met minimale ingrepen het huis in waarde doet stijgen. Yep, dat kan heel winstgevend worden."

Meisje 2: "En rond dat culinaire, Mijn Restaurant kunnen we natuurlijk niet na-apen, maar er is wel die format met 4 gewone mensen waarbij elke avond bij iemand anders gegeten wordt, en waarbij ze elkaar moeten beoordelen."

Jongen 2: "En misschien moeten we ook eens experimenteren met die populaire format van de VRT!"

"?????"

Jongen 2: "Herhalingen!"

Algemeen gelach.

Jongen 2: "Waarom experimenteren we eens niet met 1 van die 2 dagelijkse programma's nog laat op de avond te herhalen? Niet iedereen heeft een Digicorder, of denkt eraan om die te programmeren."

Baas: "Ok, werk die ideeën uit. Bedankt iedereen."

Ik geef toe, als ik op Huizenjacht, De Huisdokter of Komen Eten stuit, dan blijf ik hangen.

Die ochtend bij de dopingcommissie

"Baas, we krijgen op onze kop van de internationale dopingcommissie omdat we de benchmarks van de whereabouts aan het overschrijden zijn".

"Tja, het verwondert me het niet dat topsporters die regelmatig vergeten, maar langs de andere kant, het is de verantwoordelijkheid van elke topsporter om elke verdenking van doping te vermijden.
Hoe hard zaagt de WADA?"

"Serieus."

"Ok, check eens wie van onze sporters het wat uithangt met die whereabouts, en check ook eens wat de minimumstraf is."

1 uur later
"Baas, Yanina Wickmayer, Xavier Malisse en Sugar Jackson hebben hun whereabouts niet altijd strict doorgegeven. De minimumstraf is 1 jaar."

"1 jaar? De publieke opinie lyncht ons als we die toepassen. Er zullen Facebookgroepen, Internetmeme's en weet ik veel wat nog ontstaan als we dat doen. De media zal er van smullen, wat natuurlijk goed is voor hun omzetcijfer. Wij zullen door het slijk getrokken worden als varkens, wereldvreemd en weet ik veel wat nog."

"De druk van WADA is groot, baas. We ondermijnen onze eigen professionaliteit als we de regels niet toepassen."

"Ok, laten we het zo aanpakken: we geven de minimumstraf als voorbeeldfunctie, laten het protest wat groeien en we hopen uiteraard dat de 3 in beroep zullen gaan zodat we de straf kunnen tenietdoen, of reduceren.
WADA blij omdat we optreden, waardoor we duidelijk maken dat Vlaanderen het meent met dopingbestrijding, de elitesporters zijn gewaarschuwd dat we onze tanden kunnen laten zien, en de straf voor de 3 zal uiteindelijk nog wel meevallen."

"Ok, ik zet de procedure in werking."


DISCLAIMER: ik heb geen flauw idee hoe het in z'n werk gaat, zo'n procedure, of hoe de Vlaamse Dopingcommissie werkt, maar ik vond de lectuur van de whereabouts wel interessant:

• per dag moeten elitesporters 1 tijdslot van 1h opgeven (tussen 6h en 23h) van waar ze te vinden zijn
• dat mag via sms, internet, e-mail, ...
• het is me niet duidelijk hoeveel tijd op voorhand ze dit moeten doorgeven, en tot hoeveel tijd voor het tijdslot ze nog mogen wijzigen
• ze mogen het ook vragen aan hun manager, partner, vrienden, om die whereabouts up te daten.

Mijn mening: de commissie heeft gelijk. De regels zijn duidelijk, bestaan al een tijdje, en dienen toch een hoger doel in de sport: doping bestrijden. Ook over de sanctie is duidelijkheid.
Als je dus je gat verbrandt, verwacht dan maar om op de blaren te zitten.

Manipulatie bij de Hobbykoks

Als trouwe fan van de Hobbykoks (en zelf als absolute kluns-kok) kijk ik elke week trouw naar de Hobbykoks. Dat dingen in scene gezet worden en dergelijke neem ik er graag bij. Dat heeft niet zo'n zware gevolgen zoals bij het 6de Zintuig bijvoorbeeld.

Gisteren was het er echter over:

• Een breed lachende Inge terwijl ze aan het koken was.
  Ik vermoed dat ze in werkelijkheid, van alle deelnemers, het minst gestresseerd keek. Maar dat ze op wolkjes zwevend naar de oven liep en haar profiterollekes vulde alsof ze puppies vertroedelde, geloof ik niet. 
• En een Tim die aan het klungelen was, terwijl hij 1. de winnaar is (hij springt er boven uit van in het begin) en 2. in elke aflevering ervoor gaat alsof zijn leven ervan afhangt. De regisseur wilde er terug wat spanning inbrengen?

Afval op straat, wat bezielt die mensen?

Sinds ik een hond heb, ken ik alle hoekjes en plekjes in mijn buurt uit mijn hoofd. En ook alle afval. Ik kan dagelijks zien wat wijzigt, zijnde, vermeerdert in de afvalberg.
Pryzska versleept met plezier alle afval dat ze tegenkomt, zelf ben ik daar iets minder enthousiast over.

Wat bezielt die mensen die hun afval laten slingeren? Ik denk dat ze al 10-tallen jaren campagne voeren tegen afval op straat en in de natuur, maar toch zie ik - vooral jeugd - vrolijk weggooien.

Wat zou er in hun hoofd omgaan:

• Er ligt er al zoveel
• Er is hier nergens een vuilbak
• Men ruimt het achter mijn gat wel op
• Wat kan mij het schelen
• Is dat een probleem?
• Dat verteert toch 
• ...

Welk excuus die mensen ook gebruiken, voor mij ontbreekt er een stuk maatschappelijk gevoel en empathie in hun hersenen. 

Indien ik het 6de zintuig zou organiseren

Sorry, maar ik kijk elke week naar het 6de zintuig.

Enerzijds zegt mijn verstand dat indien het waar zou zijn, de wetenschap het al lang klaar en duidelijk had aanvaard.

Anderzijds is het soms creepy wat de kandidaten doen, maar zoals iemand op Twitter beweerde, misschien is het wel doorgestoken kaart van vtm. En dat idee maakt me dan weer razend, want dan creëert vtm een platform voor dodgy praktijken.
Afgelopen aflevering waarbij ze koninging Astrid moesten raden, leek trouwens te bewijzen dat er ergens een lek in de informatie was.

Dus, als ik het 6de zintuig zou organiseren:

• dan zou de helft van de kandidaten fake helderzienden zijn, dat zijn mensen die er zelf niet ingeloven, maar wel hun best zullen doen om op alle proeven zo goed mogelijk resultaten behalen (ook voor deze suggestie: dank aan een Twitterati wiens naam ik niet meer terugvind)
• dan zou er een proef zijn waarbij moeders aan baby's gekoppeld moeten worden, alleen, hun baby's zitten er niet bij
• dan zou ik de kandidaten naar een plek brengen waar volstrekt niets gebeurd is, en vragen wat ze voelen bij de tragische gebeurtenis die hier heeft plaatsgevonden

En dan zouden we eens zien hoe geloofwaardig alles nog is.